EPDM
Bij gebrek aan natuurrubber tijdens de Eerste Wereldoorlog, ontwikkelde Duitsland het synthetische rubber.

Er bestaan tegenwoordig verschillende synthetische rubbers, die allemaal welbepaalde eigenschappen bezitten. Onder hen, het EPDM (etyleen-propyleen-dieen-monomeer), ontwikkeld in het begin van de 20e eeuw, waarvan de voornaamste eigenschap de uitzonderlijke weerstand tegen veroudering, ozon en UV straling is.
De toepassingen van EPDM zijn steeds omvangrijker en veelzijdiger.

Men vindt EPDM-rubber terug:

- in de bouw (daken, vijvers, waterbekkens, dakgoten, gevelafdichtingen, enz.)
- in de industrie (autos, slangen, koppelingen, enz.)
- in ontelbare andere toepassingen.